FAQ - Whitechapel
Z wcześniejszych dokonań FAQ warto przypomnieć rok 2005, w którym to wydali płytę "Is pornography art?", bardzo dobrze przyjętą wśród fanów electro-popu z partiami gitarowymi. Mamy rok 2009 i podobnie jest z tym albumem. "Whitechapel" to propozycja dla grzecznych chłopców i dziewczyn, lubiących poukładane melodie i porządek w utworach. Każdy, kto nie lubi lamentujących, śpiewających ponurym, gotyckim, niskim tonem wokalistów, powinien być zadowolony, że Philip Noirjean po prostu tego unika. Jego wokal pełen jest energii, np. w "Absinthe and laudanum". Nie boi się też zabawy z przesterowanym głosem, czego przykładem jest "Grapes". Oba utwory są bardzo szybkie, idealne do tańca. Takich momentów jest więcej. Przyjemnie słucha się też "Dear boss" czy "Leather apron". Nie ma tu miejsca na eksperymenty, przekroczenie cienkiej czerwonej linii, a szkoda. Są też kawałki bardziej sentymentalne, jak "Birth of the 20th century" czy "Ten bells " - oba brzmiące ciężej, dzięki obecności gitary. Inny od pozostałych jest "Merrick". Bardziej industrialny, brudny. Fragmentami zbliżony do wczesnych lat Marilyn Manson, niepokorny i hałaśliwy. Zaraz po nim powraca electro-popowa konwencja w "Buck's row". Tym razem dynamiczne elektroniczne bity trwają ponad 6 minut, jak zresztą większość utworów na krążku. Pod koniec mamy jeszcze trochę hałasu za sprawą "Miller's court". Takich momentów powinno być moim zdaniem więcej. FAQ potrafi zagrać ostro, ale chyba jednak dużo lepiej czują się w ramach electro-popu. Podsumowaniem spaceru po londyńskim "Whitechapel" jest "In memoriam", poświęcone ofiarom "Kuby rozpruwacza". Kobiecy głos wymienia z imienia i nazwiska zamordowane, podając ich daty urodzenia, dzień morderstwa oraz miejsce, gdzie znaleziono ciała. Potem - aż do końca - towarzyszy nam subtelne, oparte na elektronicznych dźwiękach zakończenie. Po przesłuchaniu "Whitechapel" można mieć mieszane uczucia. Albumowi brakuje wyrazistości. Brzmi rzeczywiście dobrze, ale kojarzy mi się z british popem, który jest w pewnym sensie kiczowaty. Na plus na pewno trzeba policzyć partie wokalne i gitarowe, oraz przemyślane połączenie melodii. Na minus to, że całość jest zbyt oczywista i momentami banalna. Jednak z pewnością FAQ można polecić każdemu sympatykowi alternatywnej muzyki z Wysp Brytyjskich. Tracklista: 01 Yours Truly (Introduction) 02 Absinthe and Laudanum 03 Birth of the 20th Century 04 Grapes 05 Ten bells 06 Dear Boss 07 The 4th dimension 08 Leather Apron 09 From Hell 10 Merrick 11 Buck's row 12 A violet from Mother's grave (Interlude) 13 Miller's court 14 In Memoriam (Outroduction) |
|||||||
|
Autor: _Morfeusz_ Tłumacz: _Morfeusz_ Data dodania: 2010-01-20 |
|||||||
|
... Wróć do katalogu artykułów ... |
|||||||
| Ostatnie tematy na forum: | |||||||
|
|||||||
Warto posłuchać
-
2007-03-26
Depeche Mode
Black Celebration -
2005-04-04
Wumpscut
Evoke -
2001-05-05
De/Vision
Two -
2007-04-17
Nine Inch Nails
Year Zero -
2004-05-11
Various Artists
Goth
